Berlinale 2017, Μέρα 5η: Εδώ είναι το «Party», εδώ και το καλοκαίρι

ΦΕΣΤΙΒΑΛ / ΒΡΑΒΕΙΑ 14 FEB  /  Flix Team

Ο Λούκα Γκουαντανίνο («Call Me by Your Name») έφερε μαζί του τον ιταλικό ήλιο, ενώ η Σάλι Πότερ («The Party») τα... τσούγκρισε με το Brexit.

Αν υποθέσουμε ότι η Σάλι Πότερ έχει να κάνει μια καλή ταινία από το «Orlando» του 1992, έστω από το «The Tango Lesson» του 1997, η πληθωρική, κυνική, κωμική της αίσθηση ήρθε ως έκπληξη με τη νέα της ταινία, το «Party», που έδωσε κέφι και ρυθμό στο διαγωνιστικό τμήμα τη Δευτέρα. Μαύρο και επιθετικό, το «Party» ξεκινά ως γιορτή και καταλήγει με θύμα στο πάτωμα τη σημερινή (βρετανική) κοινωνία.

Το 67ο Φεστιβάλ Βερολίνου διεξάγεται φέτος από τις 9 έως και τις 19 Φεβρουαρίου 2017. Το Flix θα βρίσκεται εκεί για να σας μεταφέρει την ατμόσφαιρα μέσα και έξω από τις αίθουσες.

berlinale 2017 607

Φέρνοντας στην Berlinale σύσσωμο το καστ της, Κριστίν Σκοτ Τόμας, Πατρίσια Κλάρκσον, Μπρούνο Γκανς, Κίλιαν Μέρφι και Τίμοθι Σπολ, η Σάλι Πότερ βρήκε την ευκαιρία, όσο δούλευαν τα φλας, να μιλήσει για το Brexit. «Αρχισα να γράφω το σενάριο της ταινίας ακριβώς πριν τις τελευταίες εκλογές στη Μεγάλη Βρετανία,» εξήγησε η σκηνοθέτης, «σε μια στιγμή όπου έμοιαζε ότι η αριστερά στην Αγγλία έχανε την ικανότητά της να είναι γενναία και ειλικρινής ως προς τη στρατηγική της και προσπαθούσε να καμουφλάρει τις πεποιθήσεις της ως κεντρώες, έτσι ώστε η αριστερά και η δεξιά να μην έχουν διακριτή ταυτότητα. Αυτό τώρα έχει αλλάξει. Απ' όταν άρχισα να γράφω ως τώρα, η πόλωση έχει αυξηθεί πολύ. Αλλά το καθοριστικό είναι ότι οι άνθρωποι έχασαν την αίσθηση της πολιτικής ζωής, τη δυνατότητα έστω να γνωρίζουν ποια είναι η αλήθεια. Γι' αυτό η ειλικρίνεια είναι τόσο σημαντική στον πολιτικό λόγο της ταινίας. Η ειλικρίνεια στην προσωπική ζωή και στην πολιτική ζωή.»

Κι αν τα λόγια της Σάλι Πότερ είναι τολμηρά και αιχμηρά, μαζί με την ομάδα της φρόντισε να χαρίσει στην Berlinale κέφι και χάρη. Δείτε παρακάτω φωτογραφίες από τη συνέντευξη Τύπου και την επίσημη προβολή του «Party».

Διαβάστε ακόμη: Berlinale 2017 - Το «Una Mujer Fantastica» είναι μια φανταστική ταινία

berlinale 2017 607

berlinale 2017 607

berlinale 2017 607

berlinale 2017 607

berlinale 2017 607

Στο Πανόραμα, ο Λούκα Γκουαντανίνο του «Io Sono l' Amore», ούτε δυο χρόνια μετά το «A Bigger Splash» κι ενώ ετοιμάζεται για τη δική του «Suspiria», ;έφερε στο παγωμένο Βερολίνο το καλοκαίρι! Εχοντας ήδη πάρει διθυραμβικές κριτικές στο φετινό Σάντανς, όπου χαρακτηρίστηκε ως το «queer αριστούργημα», το «Call Me by Your Name» είναι μια ακόμη ταινία γεμάτη ήλιο και Ιταλία, μα αυτή τη φορά και γεμάτη ζωή κι όλα όσα αυτή συνεπάγεται. Στοχεύοντας το βλέμμα του στην ερωτική ιστορία του 17χρονου Ελιο (Τιμοτέ Τσαλαμέτ) και του 25χρονου Ολιβερ (ο Αρμι Χάμερ ξανά στο προσκήνιο της Berlinale, μετά το «A Final Portrait»), ο Γκουαντανίνο δεν κοιτάζει απλώς, μα βυθίζεται στους ήρωές του, χτίζοντας συναρπαστικά πορτρέτα ανθρώπων που δεν είναι κομμάτι ενός ντεκόρ μα που αποτελούν την παλλόμενη καρδιά της ταινίας του.

Διαβάστε τη γνώμη του Flix: Βερολίνο 2017 - Το «Call me by your Name» είναι κάτι παραπάνω από ένα καλοκαιρινό ρομάντζο

call me by your name 607

Στη συνέντευξη τύπου για το «Call Me by Your Name», ο Γκουαντανίνο χαρακτήρισε την ταινία του ως «ένα φιλμ για τις οικογένειες,» εξηγώντας ότι θέλησε να κάνει «μια ταινία για τη μετάδοση της γνώσης και της ελπίδας, που άνθρωποι από διαφορετικές γενιές μπορούν να δουν μαζί.» Ο Αρμι Χάμερ, απέναντί του, δήλωσε ότι «ο Λούκα αποτυπώνει μ' έναν εκπληκτικό τρόπο την ανθρώπινη επιθυμία, τον πόθο, το πολύ ανθρώπινο συναίσθημα ανάμεσα σ' αυτούς τους δυο ήρωες. Αυτά τα πρωτόγωνα ένστικτα που προκαλεί η επιθυμία.»

Ο Γκουαντανίνο εξήγησε ότι οι σκηνές του σεξ στην ταινία είναι διακριτικές, επειδή οραματίστηκε το φιλμ του ως «ειδύλλιο και σ' ένα ειδύλλιο δε βλέπεις πολλά όργανα. Το σημαντικότερο ήταν να δείξουμε την οικειότητα, την εγγύτητα.» Γι' αυτό και οι δυο πρωταγωνιστές του, όπως εξήγησε ο Τσαλαμέτ, πέρασαν πολύ χρόνο μαζί, στην Κρέμα, την πόλη όπου ζει ο Γκουαντανίνο. «Γνωριστήκαμε πολύ καλά,» είπε ο ηθοποιός. «Βλέπαμε μαζί ταινίες, ακούγαμε μουσική, πίναμε τον εσπρέσο μας μαζί. Ημαστε συνέχεια μαζί.» Για να συμπληρώσει ο Αρμι Χάμερ, «ναι, ό, τι κάνουμε στην ταινία, το κάναμε και στην πραγματικότητα.» Αλλά όχι «τα πάντα», όπως διευκρίνησε ο Τσαλαμέτ.

Δείτε παρακάτω φωτογραφίες από τη συνέντευξη Τύπου του «Call Me by Your Name».

berlinale 2017 607

berlinale 2017 607

berlinale 2017 607

Το 67ο Φεστιβάλ Βερολίνου διεξάγεται φέτος από τις 9 έως και τις 19 Φεβρουαρίου 2017. Το Flix θα βρίσκεται εκεί για να σας μεταφέρει την ατμόσφαιρα μέσα και έξω από τις αίθουσες.

bright nights 607

Ενα road movie πατέρα και γιου είναι το «Bright Lights» του Γερμανού Τόμας Αρσλαν στο διαγωνιστικό τμήμα. Την τελευταία φορά που ο Αρσλαν βρέθηκε στο διαγωνιστικό του Βερολίνου, ήταν με το «Gold», ένα φιλόδοξο «γουέστερν» που ήθελε να κάνει μεγαλειώδες σινεμά, αλλά κατέληγε βαρετό κι αδιάφορο. Εδώ ξεκινά από ένα αντιδιαμετρικό σημείο, φιλοδοξώντας να κάνει κάτι εσωτερικό, μινιμαλιστικό και χαμηλότονο. Για να καταλήξει και πάλι στο ανούσιο και στο βαρετό. Μ' ένα φιλμ που το πρόβλημά του δεν είναι ότι δεν συμβαίνει τίποτα στην ιστορία, αλλά ότι δεν συμβαίνει τίποτα στους χαρακτήρες.

Διαβάστε τη γνώμη του Flix: Berlinale 2017 - Το «Bright Nights» του Τόμας Αρσλαν είναι μια ταινία δίχως κατεύθυνση

mr long 607

Αντίθετα, το ιαπωνικό «Mr. Long» του Σαμπού αποδείχτηκε μια απολαυστικά... ακατάτακτη ταινία. Η ιστορία ενός πληρωμένου δολοφόνου που έχει μια δεύτερη ευκαιρία μέσω της μαγειρικής, ή κάτι τέτοιο, δεν ακολουθεί καμμιά απολύτως συνταγή. Από βίαιο gangster movie με ήρωα τον πληρωμένο δολοφόνο Κύριο Λονγκ, το φιλμ μετατρέπεται σε σχεδόν ρομαντική κομεντί με φόντο μια μισο-εγκαταλελειμμένη πόλη. Ως παράξενος χορός σε αυτή την τραγικωμωδία, μια παρέα από γείτονες θα ανακαλύψουν ότι η σούπα του Λονγκ είναι νοστιμότατη και θα τον βοηθήσουν να επισκευάσει ένα σπίτι και να φτιάξει ένα καροτσάκι με το οποίο θα πουλά την σούπα του -που θα κάνει μεγάλο σουξέ- έξω από τον τοπικό ναό.

Διαβάστε τη γνώμη του Flix: Berlinale 2017 - To «Mr. Long» είναι μια απολαυστικά ακατάτακτη ταινία

lost city of z 607

Στις Ειδικές Προβολές έκανε δημοσιογραφική πρεμιέρα η νέα ταινία του Τζέιμς Γκρέι, το «The Lost City of Z» που, αν μη τι άλλο, θα φέρει σήμερα στην Berlinale, στην επίσημη προβολή του, τον Τσάρλι Χάναμ και τον Ρόμπερτ Πάτινσον για λίγη λάμψη. Μετά το «Immigrant», ο Τζέιμς Γκρέι αφηγείται μια ιστορία ανακάλυψης ενός άλλου «νέου κόσμου», με την ίδια αυστηρή, παλιομοδίτικη αισθητική και ιδεολογία. O Γκρέι αφηγείται (αναλυτικά και μάλλον μακρόσυρτα), την ιστορία του Πέρσιβαλ Φόσετ, ενός από τους τελευταίους παραδοσιακούς Βρετανούς εξερευνητές, που προσπάθησε πεισματικά ν' ανακαλύψει στη ζούγκλα του Αμαζονίου έναν αρχαίο πολιτισμό. Στιβαρή, εστέτ, αλλά και αποστασιοποιημένη, η ταινία αποδεικνύει ως βασικό της αβαντάζ, απρόσμενα, τον δεύτερο ρόλο του Ρόμπερτ Πάτινσον που για μια φορά μοιάζει να διασκεδάζει μ' αυτό που κάνει!

Διαβάστε τη γνώμη του Flix: Berlinale 2017 - Το «Lost City of Z» του Τζέιμς Γκρέι δεν βρίσκει την Ιθάκη του

Η Berlinale 2017 με μια ματιά:

Διαβάστε ακόμη:

Το 67ο Φεστιβάλ Βερολίνου διεξάγεται φέτος από τις 9 έως και τις 19 Φεβρουαρίου 2017. Το Flix θα βρίσκεται εκεί για να σας μεταφέρει την ατμόσφαιρα μέσα και έξω από τις αίθουσες.

Συνεχίζοντας την πλοήγηση σας στο flix.gr, συμφωνείτε στην εγκατάσταση cookies στον υπολογιστή σας.