Berlinale 2017: Στο «Colo» η κρίση ανίας έρχεται πριν την κρίση της Πορτογαλίας

ΦΕΣΤΙΒΑΛ / ΒΡΑΒΕΙΑ 16 FEB  /  Λήδα Γαλανού

Η Τερέζα Βιγιαβέρδε σκοτώνει τις ενδιαφέρουσες αισθητικές και σκηνοθετικές επιλογές της μ' ένα επιτηδευμένο, κουραστικό κι ανερμάτιστο σενάριο για την οικονομική και κοινωνική κρίση στην Πορτογαλία.

Η οικονομική κρίση, η ανέχεια, η ανεργία, προκαλούν και κρίση στην κοινωνία, την οικογένεια και τις ηθικές αξίες. Αυτό είναι στοιχείο αρκετά κατανοητό, όχι μόνο αν προέρχεσαι από μια χώρα που βρίσκεται η ίδια σε κρίση, αλλά αν είσαι στοιχειωδώς σκεπτόμενος και καλλιεργημένος άνθρωπος. Αντίθετα, η Πορτογαλέζα Τερέζα Βιγιαβέρδε περνά 138 λεπτά ακατάσχετης φλυαρίας και ψυχολογικού στόμφου για να το εξηγήσει, σ' ένα φιλμ που προκαλεί όχι τη σκέψη, αλλά την υπομονή.

Το 67ο Φεστιβάλ Βερολίνου διεξάγεται φέτος από τις 9 έως και τις 19 Φεβρουαρίου 2017. Το Flix θα βρίσκεται εκεί για να σας μεταφέρει την ατμόσφαιρα μέσα και έξω από τις αίθουσες.

colo 607

Η ιστορία στρέφεται γύρω από μια τριμελή οικογένεια σε μια Λισαβόνα, ερημωμένη σαν κρανίου τόπος. Ο πατέρας είναι άνεργος και σε κατάθλιψη. Η μητέρα δουλεύει από το ξημέρωμα ως τη νύχτα για να τα φέρουν βόλτα. Η έφηβη κόρη δυσκολεύεται να κάνει την επανάστασή της, παγιδευμένη σε όσα συμβαίνουν γύρω της. Κι αν η περιγραφή θυμίζει κοινωνικό ρεαλισμό, η ταινία μακράν απέχει. Το σύμπαν του «Colo» παραπέμπει περισσότερο σε μεταποκαλυπτική, φουτουριστική ταινία φαντασίας. Η ασυγκράτητη πλοκή θα ξεμακρύνει σε μονοπάτια φλύαρα που μόνο εξανεμίζουν την πολιτική και κοινωνική θέση της, αντί να την υποστηρίζουν.

Διαβάστε ακόμη: Berlinale 2017 - Στο «The Party» της Σάλι Πότερ, οι καλεσμένοι είναι προβληματικοί και το χιούμορ δηλητηριώδες

colo 607

Γιατί, σταδιακά, το ζευγάρι των γονιών θα ψυχρανθεί, ο πατέρας θ' αρχίσει να παίζει με τα σκουπίδια και να έλκεται από το έγκλημα, η κόρη θα ξεμακρύνει από το σχολείο (ξεχνώντας να φροντίσει ακόμα και το συμβολικό πουλάκι της φυλακισμένο μέσα στο κλουβάκι), η κολλητή της θα μείνει έγκυος (αυτό πια!), και το φιλμ θα μεταμορφωθεί σε κάτι σαν αστικό γουέστερν όπου ο ντόπιος ψαράς θυμίζει τον Μαντ Μαξ.

colo 607

Αυτό το υπερφίαλο σενάριο καταστρέφει, δυστυχώς, το αληθινό πλεονέκτημα της ταινίας, που είναι η αυστηρά σχεδιασμένη, απόλυτα εγκεφαλική, επιλογή των κάδρων της και η δουλειά του φωτογράφου Ακάκιο ντε Αλμέιντα. Σε υποφωτισμένη ατμόσφαιρα που περνά από τα καφέ και τα κόκκινα στα άτονα γκρι, η ταινία παρακολουθεί τους ήρωες και τη δράση τους, σε κάθε βήμα, πρώτα από πολύ κοντά και μετά από πλάνα όλο και πιο γενικά, πιο μακρινά, απέναντί τους, ή από το χώμα, ή με γερανό, τοποθετώντας τους μέσα στο έρημο σύμπαν τους, με τρόπο που λέει πολλά περισσότερα από το σενάριο της ταινίας.

colo 607

Κι αν κάτι μένει τελικά στη μνήμη μετά το πολυπόθητο τέλος του «Colo», είναι αυτές οι εικόνες, με τους ήρωες διαρκώς «φυλακισμένους» σε αυστηρές γραμμές, παραθύρων, κτιρίων, ή ακόμα και του ορίζοντα. Γιατί κατά τα άλλα, η Βιγιαβέρδε αντί να κάνει εστέτ κοινωνικό σινεμά, δεν έχει να πει παρά εξαντλητικές μπαρούφες για έναν κόσμο που μοιάζει να μη γνωρίζει καθόλου, αλλά και ούτε να την ενδιαφέρει στ' αλήθεια να μάθει.

Η Berlinale 2017 με μια ματιά:

Διαβάστε ακόμη:

Το 67ο Φεστιβάλ Βερολίνου διεξάγεται φέτος από τις 9 έως και τις 19 Φεβρουαρίου 2017. Το Flix θα βρίσκεται εκεί για να σας μεταφέρει την ατμόσφαιρα μέσα και έξω από τις αίθουσες.

Συνεχίζοντας την πλοήγηση σας στο flix.gr, συμφωνείτε στην εγκατάσταση cookies στον υπολογιστή σας.