Berlinale 2016: Στο «Hedi» του Μοχάμεντ Μπεν Ατία, η αγάπη δεν μπορεί να αλλάξει τον κόσμο (ή τον ήρωα)

ΦΕΣΤΙΒΑΛ / ΒΡΑΒΕΙΑ 13 FEB 2016  /  Γιώργος Κρασσακόπουλος

Μια λιτή, καλοφτιαγμένη και σταθερά ενδιαφέρουσα ιστορία προσωπικής αφύπνισης με φόντο μια ταραγμένη χώρα κι έναν αξιοπρόσεκτο πρωταγωνιστή, στο διαγωνιστικό του βερολίνου.

Η πρώτη μεγάλου μήκους του Τυνήσιου σκηνοθέτη μετρά ανάμεσα στους παραγωγούς τους τους Λικ και Ζαν Πιερ Νταρντέν και παρ' ότι δεν θυμίζει ιδιαίτερα τον δικό τους τρόπο κινηματογράφησης δεν είναι δύσκολο να καταλάβεις τι ήταν αυτό που κέντρισε το ενδιαφέρον τους. Το φιλμ του Μπεν Ατία ακολουθεί την ιστορία του Χέντι ενός άντρα που μοιάζει να προχωρά στην ζωή δίχως το παραμικρό ίχνος πάθους σε μια πορεία επακριβώς καθορισμένη κυρίως από τη μητέρα του μου μοιάζει να έχει τον έλεγχο σε ο,τι τον αφορά.

hedi berlinale 607

Ο Χέντι δουλεύει σε μια αντιπροσωπεία της Peugeot κι ετοιμάζεται να παντρευτεί την Κετζίγια, μια κοπέλα από καλή οικογένεια με την οποία οι μόνες τους ιδιωτικές συναντήσεις είναι στα πεταχτά, στο αυτοκίνητό του, έξω από το σπίτι της και φυσικά δεν περιλαμβάνουν κανενός είδους σωματική επαφή και το ζευγάρι θα μετακομίσει στο μητρικό σπίτι, σε ένα διαμέρισμα πάνω από αυτό της μητέρας του.

Μόνο που σε ένα ταξίδι του για δουλειά σε μια γειτονική πόλη, θα χωρίσει την Ριμ, μια λίγο μεγαλύτερη του γυναίκα που δουλεύει ως χορεύτρια και υπεύθυνη δραστηριοτήτων για τους τουρίστες και μαζί της θα ανακαλύψει ένα κομμάτι του εαυτού του που έμοιαζε να κοιμάται όσο οι άλλοι έπαιρναν τις αποφάσεις για αυτόν.

hedi berlinale 607

Με την ημέρα του γάμου του να απέχει ελάχιστα με την μητέρα και τον αδελφό του που έχει επιστρέψει από την Γαλλία όπου πλέον ζει να τον πιέζουν να προχωρήσει στον δρόμο που εκείνοι του έχουν χαράξει, ο Χέντι θα βρεθεί σε ένα δύσκολο σημείο αναγκασμένος για πρώτη ίσως φορά στη ζωή του να πάρει εκείνος μια απόφαση για τον εαυτό του.

Ο Μπεν Ατία σκιαγραφεί τον εξαιρετικό πρωταγωνιστή του Ματζ Μαστούρα αλλά και τους υπόλοιπους ήρωες με διακριτικότητα, αλλά χτίζοντας με καθαρότητα όχι μόνο τους χαρακτήρες τους αλλά και την νοοτροπία μιας κοινωνίας που εκπροσωπούν, δίχως όμως να τους αφήνει κενά σύμβολα αλλά προσδίδοντάς τους σάρκα κι οστά.

Και την ίδια στιγμή ακόμη κι αν μιλά για μια ιστορία που θα μπορούσε να αφορά αποκλειστικά τον ήρωά του κοιτάζει την μεγαλύτερη εικόνα μιας κοινωνίας σε ένα σταυροδρόμι, αναγκασμένη κι εκείνη να αποφασίσει ανάμεσα σε μια ριζική τομή με το παρελθόν, ή στο να μείνει προσκολλημένη στην παράδοση.

hedi berlinale 607

Περνώντας σε δεύτερο πλάνο και με διακριτικό τρόπο γεγονότα όπως την επανάσταση του 2010 που έσπρωξε την χώρα σε μια πιο δημοκρατική πορεία αλλά και την περσινή τρομοκρατική επίθεση σε ένα ξενοδοχείο, το φιλμ είναι αναμφίβολα προϊόν της εποχής του, όμως μπορεί να ιδωθεί εξίσου αποτελεσματικά σαν μια ιστορία προσωπικής σύγκρουσης ανάμεσα στο καθήκον και το πάθος, τα όνειρα και την πραγματικότητα.

Και ναι ο αντίλογος θα μπορούσε να είναι πως η ζωή του Χέντι δεν είναι στην πραγματικότητα ιδιαίτερα δύσκολη και πως τα προβλήματά του αφορούν είναι μάλλον «πολυτελείας», όμως το φιλμ όχι μόνο σε κάνει να ενδιαφερθείς και να τα παρακολουθήσεις με αμείωτο ενδιαφέρον, μα σε βοηθά να κατανοήσεις και κάτι βαθύτερο πίσω από αυτά, κάτι που πιθανότατα θα χανόταν αν το focus του φιλμ ήταν διαφορετικό ή πιο πρόθυμο να εντυπωσιάσει, να «σοκάρει», ή να «αποκαλύψει».

Το 66ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου διεξάγεται φέτος από τις 11 μέχρι τις 22 Φεβρουαρίου. Το Flix βρίσκεται εκεί για να σας μεταφέρει λεπτό προς λεπτό όλα όσα θα συμβαίνουν μέσα κι έξω από τις σκοτεινές αίθουσες με την υποστήριξη του Goethe-Institut Athen.

Δείτε ακόμη:

Συνεχίζοντας την πλοήγηση σας στο flix.gr, συμφωνείτε στην εγκατάσταση cookies στον υπολογιστή σας. Μάθετε περισσότερα.