Δράμα 2017: «Η Πτώση» του Γιάννη Στεφανάκι

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ 16 SEP 2017  /  Θανάσης Πατσαβός

Εν αναμονή του 40ού Φεστιβάλ ελληνικών ταινιών μικρού μήκους Δράμας, γνωρίζουμε καλύτερα τις ταινίες του ελληνικού διαγωνιστικού τμήματος και τους δημιουργούς τους.

Η ταινία

Στο βίντεο «Η Πτώση», υπάρχει ένα πολυώροφο κτίριο, το οποίο είναι μέρος της ζωγραφικής μου ενότητας. Ο θεατής παρακολουθεί την πτώση ενός ανθρώπου, ενώ διάφορα γεγονότα συμβαίνουν κατά τη διάρκειά της. Μέχρι που η αναίμακτη προσγείωσή του ξυπνάει απρόσμενα έναν κόσμο γύρω του, αφήνοντας στον θεατή την αγωνία της αβεβαιότητας.

Η Πτώση - Δράμα 607

Ο σκηνοθέτης

Ο Γιάννης Στεφανάκις γεννήθηκε το 1951. Είναι εικαστικός καλλιτέχνης με σπουδές στην ΑΣΚΤ. Εχει κάνει πολλές εκθέσεις κι έχει βραβευτεί, καθώς και σκηνικά για το θέατρο. Εκδίδει περιοδικά τέχνης και συλλεκτικά βιβλία με δικά του χαρακτικά. Δημιουργεί βίντεο ως επέκταση των εικαστικών του αναζητήσεων.

Η Πτώση - Δράμα 607

5 ερωτήσεις για την «Πτώση»

Γιατί κάνατε αυτήν την ταινία τώρα; Τι ήταν αυτό που σας έκανε να θελήσετε να αφηγηθείτε αυτήν την ιστορία;

Χρόνια τώρα, με απασχολεί η σχέση του ανθρώπου με το γύρω του περιβάλλον, περισσότερο δε με το αστικό τοπίο, αφού προσωπικά αισθάνομαι ότι βίαια αποκόπηκα από παιδί από το φυσικό περιβάλλον που είναι και το μέτρο του ανθρώπου. Κτήρια πανύψηλα του στερούν τον ήλιο και τον ουρανό. Είναι γυμνός- έκθετος μπροστά σε μια κοινωνία που τον αγνοεί, όπως φυσικά και ο ίδιος αυτήν!

Πώς θα περιγράφατε την ταινία σας σε έναν υποψήφιο θεατή;

Στην ταινία «Η Πτώση», υπάρχει ένα πολυώροφο κτίριο, το οποίο είναι μέρος της ζωγραφικής μου ενότητας και της σχέσης της με τον άνθρωπο. Ο θεατής παρακολουθεί την πτώση ενός ανθρώπου, ενώ διάφορα γεγονότα συμβαίνουν κατά τη διάρκειά της. Ανθρωποι-θεατές, πουλιά, σύννεφα και γκράφιτι. Ολα είναι μέρος του δράματός του, τα οποία, παρ’ όλα αυτά, φαίνεται να τον αφήνουν αδιάφορο. Μέχρι που η αναίμακτη και ομαλή προσγείωσή του ξυπνάει απρόσμενα έναν κόσμο γύρω του, αφήνοντας στον θεατή το ερώτημα του τι πρόκειται να συμβεί.

Τι θα θέλατε να σας ρωτήσει ή να συζητήσετε με κάποιον αφού τη δει;

Το γιατί σαν εικαστικός καλλιτέχνης πειραματίζομαι με την κινούμενη εικόνα.

Πώς είναι να κάνεις σινεμά (στην Ελλάδα) σήμερα; Τι σας δίδαξε ή τι κρατάτε από την εμπειρία;

Από νέος πειραματιζόμουν με super 8, προσπαθώντας το αποτέλεσμα που βγαίνει να μην χρειάζεται την επεξεργασία του μοντάζ. Θεωρούσα τον κινηματογράφο μια τέχνη που είχε τη δυνατότητα άμεσα να μπορεί να πει πολλά περισσότερα πράγματα, ακόμα και από τη μουσική και τη ζωγραφική, σε πλατιά στρώματα. Ομως, για πολλούς και διαφόρους λόγους, οι σπουδές μου στράφηκαν στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών.

Πάντα, όμως, μέσα μου υπήρχε το μικρόβιο. Ετσι, το 2004, γύρισα την ταινία «Το Αγλαόν – Η Κλασική Τυπογραφία», αφού αμέσως μετά το Δημοτικό, αλλά και κατά τη διάρκεια των σπουδών μου στη σχολή, δούλευα σαν τυπογράφος. Τέχνη που της χρωστάω πολλά.

Τώρα, αυτό που προσπαθώ να κάνω είναι να φτιάχνω ταινίες σαν προέκταση των εικαστικών μου αναζητήσεων, όπως ο καλλιτέχνης που αγαπώ, ο Γουίλιαμ Κέντρικ.

Και είναι αλήθεια ότι καταχάρηκα την όλη διαδικασία στη συγκεκριμένη ταινία – αλλά και σε άλλες που έχω κάνει. Οπως πχ. τη σύλληψη της ιδέας, το σχέδιο, τη σκηνοθετική διαδικασία, τη δημιουργία πειραματικών ήχων, αλλά και την καλή συνεργασία με τον συνεργάτη μου, Νώντα Κοντοπρία: αυτά είναι μερικά πράγματα που με ωθούν να δημιουργώ ταινίες, όπως ανέφερα προηγουμένως, σαν συνέχεια της εικαστικής μου έρευνας.

Τι σημαίνει το Φεστιβάλ Δράμας για σας, αλλά και για το σημερινό ελληνικό κινηματογραφικό τοπίο;

Ενας λόγος που σταμάτησα τη Σχολή Σταυράκου ήταν και οι δυσκολίες που γνώριζα και γνωρίζω ότι συναντούν οι σκηνοθέτες, υποθηκεύοντας τα σπίτια τους για μια ταινία. (τώρα, βέβαια, με την τεχνολογία, τα πράγματα είναι ευκολότερα). Οι καλές ταινίες, όμως, των νέων σκηνοθετών των τελευταίων χρόνων, μας κάνουν να αισιοδοξούμε για το μέλλον του ελληνικού κινηματογράφου.

Θεωρώ το Φεστιβάλ της Δράμας πολύ σημαντικό, ίσως το σημαντικότερο κινηματογραφικό γεγονός που γίνεται στην Ελλάδα, αφού προβάλλει ταινίες ποιότητας και παράλληλα δίνει τη δυνατότητα σε νέους δημιουργούς να δείξουν τη δουλεία τους, και είμαι χαρούμενος για την επιλογή της ταινίας μου να προβληθεί στο διαγωνιστικό τμήμα.


info

Σκηνοθεσία, Σενάριο, Ηχος: Γιάννης Στεφανάκις / Φωτογραφία, Μοντάζ: Νώντας Κοντοπρίας / Σχεδιασμός Ηχου: Δημήτρης Στεφανάκις, Γιάννης Στεφανάκις / Παραγωγή: Νέο Επίπεδο, Γιάννης Στεφανάκις

Παρακάτω μπορείτε να δείτε δύο προηγούμενες δουλειές του Γιάννη Στεφανάκι:



Μάθετε πληροφορίες και δείτε υλικό των ταινιών όλων των φετινών υποψηφίων του Φεστιβάλ Δράμας εδώ. Κάθε μέρα το Flix θα παρουσιάζει κι από μία ταινία.

Συνεχίζοντας την πλοήγηση σας στο flix.gr, συμφωνείτε στην εγκατάσταση cookies στον υπολογιστή σας. Μάθετε περισσότερα.