Best of 2015: 5 ταινίες που πρέπει να δείτε πριν κάνετε το top 10 σας

ΑΠΟΨΗ 02 DEC 2015  /  Γιώργος Κρασσακόπουλος

Πέρασαν στα ψιλά, αλλά ήταν από τις καλύτερες ταινίες της χρονιάς. Ανακαλύψτε τις έστω και με καθυστέρηση.

Μπορεί να μην φτάσουν ως τα Οσκαρ, μπορεί να μην βρεθούν σε κάθε λίστα με τα καλύτερα της χρονιάς, όμως οι πέντε ταινίες που ακολουθούν είναι μερικές από τις πιο ιδιαίτερες και ξεχωριστές περιπτώσεις της φετινής χρονιάς. Αντισυμβατικές και φρέσκες, απαιτητικές ή απολαυστικές, ταινίες που αξίζει να δείτε αν δεν το έχετε κάνει ήδη, πριν αρχίσετε να γεμίζετε τις δέκα θέσεις στην λίστα σας με τα καλύτερα της χρονιάς.

[Πατήστε τον τίτλο κάθε ταινίας για να διαβάσετε τη γνώμη του Flix.]

in order of disappearance 607

Με Σειρά Εξαφάνισης του Χανς Πέτερ Μόλαντ

Φονική μαύρη κωμωδία με τον Στέλαν Σκάρσγκαρντ, στην παγωμένη Νορβηγία, με κάθε άλλο παρά κρύο χιούμορ! Κάπου ανάμεσα στο παράλογο χιούμορ των Μόντι Πάιθον και την μαύρη μα σκληρή κωμωδία του «Αποστολή στη Μπριζ», το «Με Σειρά Εξαφάνισης» ανοίγει με την φόρα και την ένταση ενός γιγαντιαίου εκχιονιστικού τον δικό του δρόμο στο σινεμά και δεν σου αφήνει κανένα περιθώριο από το να τον ακολουθήσεις και να απολαύσεις μια αληθινά ξεχωριστή διαδρομή.

girl walks home 607

Ενα Κορίτσι Γυρίζει Σπίτι Μόνο του τη Νύχτα της Ανα Λίλι Αμιρπούρ

Αν θα έπρεπε να το περιγράψεις με κάποιο τρόπο τότε θα μπορούσες να πεις πως το «Κορίτσι» θα μπορούσε να είναι η vampire movie που θα έκανε ο Τζάρμους αμέσως μετά το «Στην Παγίδα του Νόμου», αφού το φιλμ της Αμιρπούρ έχει όλη την φρεσκάδα και την νωχέλεια ενός σινεμά που είναι «ανεξάρτητο» από τα πάντα. «Ανεξάρτητο» από προσδοκίες, από κανόνες, από δεσμεύσεις. Μια υπνωτιστική κινηματογραφική εμπειρία που σε βυθίζει στον ιδιαίτερο αλλόκοτο κόσμο της, σε νανουρίζει με την μουσική και τις εικόνες της και σε ξυπνά σε έναν τόπο που μοιάζει να ζει μόνο στα όνειρά σου, ή σε ένα στέρεο, αυθύπαρκτο, μαγικό κινηματογραφικό οικοδόμημα...

Slow West 607

Slow West του Τζον Μακλίν

Θα μπορούσε να πει κανείς πως το φιλμ του Μακλίν είναι μια ιστορία ενηλικίωσης, ένα αντρικό buddy movie, ένα παλιομοδίτικο ρομάντζο, ένα αληθινά αργό road movie, όμως ο καλύτερος τρόπος για να το περιγράψεις θα ήταν απλά ως μια υπέροχη ταινία. Οπως κάθε κομμάτι αληθινά καλού σινεμά, έτσι και το «Slow West» ορίζει το δικό του τόπο και ύφος, σε μεταφέρει σε μια ξεκάθαρη περιοχή και σε πείθει να παίξεις με τους κανόνες του. Να χαμογελάσεις με το παράδοξο χιούμορ του, να χαθείς κι εσύ στην περιπλάνηση του ήρωα του, να μπεις στα παπούτσια των χαρακτήρων του, τόσο διαφορετικών από τη δική σου εμπειρία της ύπαρξης, μα τόσο γνώριμοι την ίδια στιγμή.

it follows

Σε Ακολουθεί του Ντέιβιντ Ρόμπερτ Μίτσελ

Το φιλμ μοιάζει τελείως ξεχωριστό από την κουλτούρα του εύκολου τρόμου των «boo» και της βίας που ακολουθούν οι περισσότερες ταινίες που θέλουν να σε τρομάξουν σήμερα. Αντίθετα θυμίζει περισσότερο κλασσικά πλέον φιλμ της δεκαετίας του 80 και τον τρόπο με τον οποίο σκηνοθέτες σαν τον Τζον Κάρπεντερ έχτιζαν την ατμόσφαιρα με την πιο μικρή λεπτομέρεια, από τις γωνίες του πλάνου έως τις νότες τις μουσικής. Οχι φαντάσματα, όχι καταραμένα κοριτσάκια και δαιμονισμένες κούκλες, όχι εξορκισμοί, μα ένας τρόμος εσωτερικός προσωπικός και μεταφορικός. Και μια ματιά στην εφηβική σεξουαλικότητα που δεν γίνεται ποτέ φτηνή ή ηδονοβλεπτική μα που μιλά για το δέος και τον «τρόμο» της πρώτης σεξουαλικής επαφής την ηθική της σύγχρονης Αμερικής πάνω στο σεξ με εξίσου υπαινικτικό, μα απόλυτα διαπεραστικό τρόπο.

gett 607

Το Διαζύγιο: Η Δίκη της Viviane Amsalem των Ρόνιτ και Σλόμι Ελκαμπετς

Το «Διαζύγιο» είναι, μεν, ένα πολιτικό και κοινωνικό κατηγορώ, αλλά ταυτόχρονα είναι μια πρωτότυπη ταινία, γεμάτη κινηματογραφικές ανατροπές. Το φιλμ περιορίζεται, ως το τέλος του, σε εσωτερικούς χώρους, στις αίθουσες και τους διαδρόμους όπου ξετυλίγεται, γεμάτη εμπόδια, παύσεις και αναμονές, η ιστορία της Βίβιαν Αμσαλεμ. Ξεκινά χαμηλότονα, αποστασιοποιημένα, σχεδόν βωβά, σχεδόν ασπρόμαυρα και προχωρά ανεβάζοντας τους τόνους, παίζοντας με τη γλώσσα και τη σιωπή, προσθέτοντας στοιχεία στην προσωπικότητα της ηρωίδας της, δίνοντάς της πρόσωπο και φωνή μέχρι μια απολαυστική, εκρηκτική κλιμάκωση. Αντιμετωπίζοντας το θέμα της με μελαγχολία αλλά και χιούμορ, η ταινία τολμά να συνδέσει την τραγωδία όχι με σοβαροφάνεια, αλλά με σκηνές κωμωδίας του παραλόγου, σα να κοροϊδεύει την ίδια την παραδοξότητα της σκληρής ιστορίας που περιγράφει.

Κάντε κλικ εδώ για όλα τα best of του 2015. Λίστες, στιγμές, αναμνήσεις, απροσδόκητα trivia, κι όλα όσα ήταν σινεμά (και τηλεόραση) τη χρονιά που τελειώνει...

Και μην ξεχνάτε: Flix Top Ten 2015: Ψηφίστε την καλύτερη ταινία της χρονιάς!

Συνεχίζοντας την πλοήγηση σας στο flix.gr, συμφωνείτε στην εγκατάσταση cookies στον υπολογιστή σας. Μάθετε περισσότερα.