Ανοίγοντας τον φάκελο «X-Men»

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ 09 JUN 2011  /  Μανώλης Κρανάκης

Με αφορμή την έξοδο του «X-Men: H Πρώτη Γενιά» στις αίθουσες, δύο συγγραφείς των «X-Men» από διαφορετικές εποχές, δύο έλληνες κομίστες, ένα εκδότης κόμικ και δύο φανς αποκαλύπτουν στο Flix τη διαχρονική δύναμη των μεταλλαγμένων υπερηρώων και ψηφίζουν ομόφωνα την καλύτερη ταινία της σειράς.

Σκοτ Λομπντέλ

Περισσότερο γνωστός για τη δουλειά του στη Marvel τη δεκαετία του '90, όπου για πέντε χρόνια έγραφε τους δημοφιλέστερους εμπορικά αμερικανικούς τίτλους κόμικς («Uncanny X-Men», «X-Men», «Generation X») και υπήρξε υπεύθυνος για περισσότερες από μια ιστορίες και πετυχημένα crossovers των «X-Men» («Age of Apocalypse», «Onslaught», «Operation Zero Tolerance», «Fatal Attractions») από τα οποία τα περισσότερα βασίστηκαν στον θεματικό άξονα της σχέσης και της δυναμικής μεταξύ Professor X και Magneto. Οι τελευταίες του δουλειές περιλαμβάνουν τις κόμικ συνέχειες των ταινιών «Galaxy Quest» και «Ghostbusters» (σε σχέδια του Ηλία Κυριαζή) και το επερχόμενο reboot των δημοφιλών νεανικών τίτλων της DC Comics «Teen Titans» και «Superboy».

Τι είναι αυτό που κάνει τους X-Men να συνεχίζουν με τόση επιτυχία την κινηματογραφική τους καριέρα; Είναι μια κλασική ιστορία: οι outsiders που υψώνουν ανάστημα κόντρα στις πιθανότητες. Οπως το «Και οι 12 ήταν Καθάρματα» ή το «Επτά Σαμουράι», όπου κατεστραμμένοι ήρωες πρέπει να βάλουν τη ζωή τους σε κίνδυνο για κάτι μεγαλύτερο από τους ίδιους. Οι X-Men ανήκουν σε αυτήν την παράδοση. Και συγκρινόμενο με τα κόμικ όλων των εποχών (με πιθανή εξαίρεση τον πρώτο «Σούπερμαν» και το «Ηero At Large» του Τζον Ρίτερ) είναι αυτό που έχει τη μεγαλύτερη καρδιά!

Ποια είναι η αγαπημένη σας ταινία «Χ-Men»; Το «X-Men: H Πρώτη Γενιά» χωρίς δεύτερη συζήτηση. Αν και ο Professor X ήταν πάντοτε ο αγαπημένος μου Χ-Μen, ένιωθα να γοητεύομαι πάντοτε από τους μεταλλαγμένους που δεν εμπίμπτουν στην κατηγορία «Μπάρμπι και Κεν». Ηθελα να παντρευτώ την Raven μετά από αυτήν την ταίνια. Θεέ μου! Αυτή η σκηνή στον καναπέ με τον Xavier, ο Beast να της λέει «τώρα, είσαι όμορφη» και η αμήχανη αντίδραση του Xavier στην κουζίνα... Τρέμω ακόμη. Ας είμαστε ειλικρινείς. Δεν υπάρχει τίποτα σε όλες τις ταινίες της σειράς αλλά και σε όλες τις ταινίες που βασίζονται σε κόμικ της Μarvel που να αγγίζουν το συναισθηματικό μεγαλείο αυτών των τριών σκηνών. Ενιωθα σαν να διαβάζω ένα τεύχος των «X-Men». Από τα '90s!

Ποια από τις επερχόμενες ταινίες που βασίζονται σε κόμικ περιμένετε πιο πολύ; Ελπίζω το «Green Lantern» να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων. Θέλω να είμαι ειλικρινής. Οι πρόσφατες ταινίες της Marvel με άφησαν λίγο αμήχανο. Ελπίζω όλοι να κρατήσουν σημειώσεις από το «X-Men: Η Πρώτη Γενιά» και να δίνουν σημασία στους χαρακτήρες!

Ποια είναι η γνώμη σας για τη μανία του Χόλιγουντ με τα κόμικς; Οπως θα υπάρχουν πάντα καλές ή κακές ρομαντικές κομεντί, καλές ή κακές περιπέτειες, έτσι θα υπάρχουν πάντα καλές και κακές ταινίες βασισμένες σε κόμικ. Που και που θα ξεπετάγεται και η ιδανική ταινία βασισμένη σε κόμικ... όπως το «Χ-Men: H Πρώτη Γενιά».

Μάικ Κάρεϊ

Βρετανός συγγραφέας που ξεκίνησε την καριέρα του στην 2000 AD, συνέχισε στη Vertigo Imprint της DC Comics («Lucifer», «Hellblazer») και το 2006 ανέλαβε να αναζωογονήσει έναν από τους βασικούς τίτλους της Marvel, το «X-Men», τον οποίο μετά από 2 χρόνια επανεφηύρε ως «X-Men Legacy» με πρωταγωνιστές τον Professor-X και τον Magneto. Αυτή τη στιγμή συνεχίζει να είναι ένας από τους βασικούς αρχιτέκτονες του σύμπαντος των X-Men κ γράφει το σενάριο για το πολυαναμενόμενο video game «X-Men Destiny», ενώ έχει κυκλοφορήσει πέντε μυθιστορήματα με πρωταγωνιστή τον Felix Castor

Τι είναι αυτό που κάνει τους «X-Men» να συνεχίζουν με τόση επιτυχία την κινηματογραφική τους καριέρα; Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποια μαγική φόρμουλα. Οι χαρακτήρες είναι φαντασμαγορικά ζωντανοί και υπάρχει μια πλούσια μυθολογία πάνω στην οποία μπορείς να δουλέψεις. Ολα βέβαια εξαρτώνται από το όραμα του σκηνοθέτη και τις ικανότητες των ηθοποιών, όπως σε κάθε ταινία.Το γεγονός πως τη σειρά λάνσαρε ο Μπράιαν Σίνγκερ ήταν σημαντικός παράγοντας για την επιτυχία της. Και δεν έβλαψε καθόλου που στο καστ υπήρχαν τα ονόματα του Πάτρικ Στίουαρτ και του Ιαν ΜακΚέλεν.

Ποια είναι η αγαπημένη σας ταινία «X-Men»; Η δεύτερη. Διαθέτει τα περισσότερα αγαπημένα μου σκηνικά, συμπεριλαμβανόμενης της απίστευτης μάχης μεταξύ του Wolverine και της Lady Deathstrike. Επίσης διαθέτει τις τρομακτικές σκηνές της εισβολής στη βίλα που κινηματογραφικά απέκτησε βάρος και συναισθηματικό αντίκτυπο.

Ποια από τις ταινίες που έρχονται και βασίζονται σε κόμικς περιμένετε πιο πολύ; Το «X-Men: Η Πρώτη Γενιά», αλλά, περίμενε... Γράφω για το franchise, οπότε δεν είναι και η πιο πρωτότυπη απάντηση!

Πως εξηγείτε τη μανία του Χόλιγουντ με τα κόμικς; Οτιδήποτε βοηθάει στην προώθηση των κόμικς είναι καλό. Αυτό που είναι ενδιάφερον είναι πως όταν το Χόλιγουντ αναζητά υλικό και στρέφεται προς τα κόμικς δεν διαλέγει πάντα τα «μεγαλύτερα» και πιο έξυπνα. Ναι, υπήρξαν μερικές υπέροχες ταινίες βασισμένες σε βιβλία υπερηρώων (μαζί με κάποιες «φόλες», ας μην κοροϊδευόμαστε), αλλά υπήρξαν και μεγάλες επιτυχίες που βασίζονται σε κόμικ που δεν έχουν να κάνουν με σούπερ ήρωες, όπως το «A History of Violence», ο «Δρόμος της Απώλειας», το «Ghost World», o «Σκοτ Πίλγκριμ εναντίον των 12 Πρώην» και άλλα. Το να βλέπουμε όλες αυτές τις υπέροχες ιστορίες να μεταφέρονται στον κινηματογράφο, βοηθάει στο να φτάνουν σε ένα ευρύτερο κοινό και εμπνέουν και άλλους δημιουργούς να πουν τις δικές τους.

Ηλίας Κυριαζής

Ξεκίνησε κερδίζοντας το πρώτο βραβείο «Νέων Καλλιτεχνών» στον 1ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Κόμικς του 9 της Ελευθεροτυπίας, στο οποίο εργάστηκε για 8 χρόνια. Παράλληλα υπήρξε ιδρυτικό μέλος της ομάδας δημιουργών κόμικς Subart. Τα τελευταία χρόνια έχει στρέψει την προσοχή του στην αμερικανική αγορά. Συνεργάστηκε με την ιστορική ανθολογία Dark Horse Presents και σχεδίασε τις μίνι σειρές «Galaxy Quest: Global Warming» και «Ghostbusters: Displaced Aggression» για την IDW (σε σενάριο Σκοτ Λομπντέλ). Συγχρόνως το κόμικ του, «Μelody», δημοσιεύτικε online σε συνέχειες από την Zuda της DC comics. Πιο πρόσφατη δουλεία του είναι το graphic novel, «Falling For Lionheart», για την IDW που κυκλοφόρησε και στην Ελλάδα ως «Μια Καρδιά Για Τον Λεοντόκαρδο» από την Jemma Press.

Τι είναι αυτό που κάνει τους «X-Men» να συνεχίζουν με τόση επιτυχία την κινηματογραφική τους καριέρα; Μετά την τρίτη ταινία και το «Wolverine» δεν ξέρω αν θα χρησιμοποιούσα τον όρο «επιτυχία» αλλά ok… υποθέτω θα πάνε αρκετά καλά στις εισπράξεις για να θέλουν να συνεχίσουν να βγάζουν κι άλλες.

Ποια είναι η αγαπημένη σου ταινία «X-Men» και γιατί; Η δεύτερη. Αυτή δεν είναι όλων; Στην πρώτη είδαμε μόνο μια υπόσχεση και η τρίτη ήταν μια απογοήτευση.

Τι προσδοκίες έχεις από το «X-Men: First Class»; Mου άρεσε η σκηνοθετική δουλεια του Μάθιου Βον στο «Kick-Ass» οπότε θέλω να δω τι έχει να μας δείξει τώρα. Ακόμα οι διάφορες «παράξενες» αποφάσεις που έχουν πάρει γι’αυτή την ταινία (setting εποχής, κάποιοι λιγότερο αναγνωρίσιμοι χαρακτήρες…) μου δημιουργούν μια περιέργεια και μια ελπίδα ότι θα είναι κάτι πιο ενδιαφέρον από μια generic superhero ταινία.

Ποια από τις ταινίες που έρχονται και βασίζονται σε κόμικς περιμένεις πιο πολύ; Πως μπορώ να μην πω το «Avengers;» Από τη μια όλοι αυτοί οι χαρακτήρες, Thor, Iron Man, Captain America με ενδιέφεραν μόνο ως μέλη των Avengers, τις σόλο ιστορίες τους τις βαριέμαι σχετικά. Και από την άλλη το όνομα του Τζος Γουέντον είναι μια άλφα εγγύηση, θα ενδιέφερε η επόμενη δουλειά του όποια κι αν ήταν αυτή. Win-win.

Πως εξηγείς τη μανία του Χόλιγουντ με τα κόμικς; Ε, εφόσον οι περισσότερες κομικσοταινίες πανε καλα στο ταμείο θα συνεχίσουν να βγάζουν κι άλλες. Τη λέμε απλά «μανία» λόγω της «ξηρασίας» που υπήρχε παλιότερα.

Λευτέρης Σταυριανός

Εκδότης της Jemma Press και ιδιοκτήτης των καταστημάτων Jemma Comics

Τι είναι αυτό που κάνει τους «X-Men» να συνεχίζουν με τόση επιτυχία την κινηματογραφική τους καριέρα; Πραγματικά, είναι απορίας άξιο γιατί μια σειρά μετρίων ως κακών ταινιών έχουν μια τόσο επιτυχημένη εισπρακτικά πορεία. Είναι προφανές πως οι ταινίες αυτές δεν απευθύνονται στο κοινό που διαβάζει κόμικς των «Χ-Μen», αλλά σε ένα ευρύτερο κοινό που δεν γνωρίζει τους χαρακτήρες και την προϊστορία τους και μάλιστα δεν έχει και καμία διάθεση να τη μάθει. Σ’ αυτό το πλαίσιο λοιπόν, θα έλεγα ότι αυτό που ίσως συγκινεί το ευρύ κοινό είναι η διαφορετικότητα και η μοναδικότητα των μεταλλαγμένων, καθώς και το ερώτημα που ακούσια κι ανώδυνα θέτουν οι ταινίες αυτές: Μπορεί η κοινωνία των ανθρώπων να αποδεχθεί και να συμβιώσει με τη διαφορετικότητα, ή όχι;

Ποια είναι η αγαπημένη σας ταινία «X-Men» και γιατί; Για να είμαι ειλικρινής καμία. Εχοντας φάει την ζωή μου διαβάζοντας κόμικς δεν μπορώ να αποστασιοποιηθώ αρκετά ώστε να παραβλέψω τη διαστρέβλωση των ιστοριών και την επιφανειακή προσέγγιση των χαρακτήρων που μοιάζουν «ουρανοκατέβατοι». Υπό την απειλή όπλου θα έλεγα πως το «X2» ήταν το καλύτερο, τόσο στο σενάριο όσο και στη σκηνοθεσία.

Τι προσδοκίες έχετε από το «X-Men: H Πρώτη Γενιά»; Καμία.

Ποια από τις ταινίες που έρχονται και βασίζονται σε κόμικς περιμένετε πιο πολύ; Γενικά είμαι της άποψης πως τα κόμικς καλό θα ήταν να μη μεταφέρονται στον κινηματογράφο. Είναι ένα αυτόνομο αφηγηματικό μέσο που τα καταφέρνει μια χαρά από μόνο του και πλην ελαχίστων εξαιρέσεων (συνήθως όταν εμπλέκεται κάποιος σκηνοθέτης με όραμα), οι ταινίες είναι «πατάτες». Θα ήθελα πάντως να δω το «The Adventures of Tintin: The Secret of the Unicorn», έτσι από περιέργεια…

Πως εξηγείτε τη μανία του Χόλιγουντ με τα κόμικς; Ε; Δεν είναι προφανές; Η έλλειψη πρωτότυπων σεναρίων και ο κανιβαλισμός των διαφόρων κινηματογραφικών ιδεών από το ίδιο το Χόλιγουντ έχει οδηγήσει την παραγωγή εκεί. Τα στούντιο νομίζουν πως έχουν βρει την κότα με τα χρυσά αυγά. Υπάρχει μια παγίδα βέβαια: Πόσους υπερήρωες μπορεί να αντέξει το ευρύ κοινό; Και για πόσο; Μήπως το «κολάν» άρχισε να κουράζει; Ο χρόνος θα δείξει…

Ηλίας Κατιρτζιγιανόγλου

Γράφει για κόμικς από το 1996, είναι ένας εκ των τεσσάρων διοργανωτών του Comicdom – Con Athens, του μοναδικού εγχώριου φεστιβάλ αποκλειστικά αφιερωμένου στα comics και την κουλτούρα τους. Εχει γράψει τη σειρά κόμικς «Σύνδρομο», καθώς και το graphic novel που θα την ολοκληρώσει

Τι είναι αυτό που κάνει τους «X-Men» να συνεχίζουν με τόση επιτυχία την κινηματογραφική τους καριέρα; Είναι πολλά αυτά που συνετέλεσαν και συντελούν στην επιτυχία των «X-Men»: η ευφυής πρωτογενής ιδέα της γενετικής εξέλιξης του ανθρώπινου είδους με την εμφάνιση υπερδυνάμεων, οι συναρπαστικοί, πολυδιάστατοι χαρακτήρες και οι μεταξύ τους αλληλεπιδράσεις, καθώς και οι ευθείες συγκρίσεις των μεταλλαγμένων με τον ρατσισμό που υφίστανται υπαρκτές μειονότητες, είναι μόνο μερικά από αυτά. Αξίες οι οποίες δεν θα περνούσαν με τόση ευκολία από το κοινό των κόμικς στο κινηματογραφικό, αν δεν είχαν υπάρξει οι δύο πρώτες εξαιρετικές ταινίες του Μπράιαν Σίνγκερ.

Ποια είναι η αγαπημένη σου ταινία «X-Men» και γιατί; Μακράν το «X2». Κι αυτό γιατί έχοντας καταφέρει στην πρώτη ταινία να συστήσει το κινηματογραφικό κοινό με τον κόσμο των «X-Men», στο «X2» ο Σίνγκερ πραγματικά απογείωσε το κόνσεπτ, καθώς από τη μία εμβάθυνε στους χαρακτήρες, ενώ από την άλλη κράτησε σε πρώτο πλάνο την άριστα χορογραφημένη δράση. Ακόμη κι όταν έβλεπα για πρώτη φορά την ταινία, ήξερα ότι αυτή ήταν ίσως η καλύτερη μεταφορά κόμικ που είχα δει ως τότε. Σήμερα, οκτώ χρόνια μετά, η πρώτη αυτή εντύπωση δεν έχει αλλάξει και πολύ.

Τι προσδοκίες έχεις από το «X-Men: Η Πρώτη Γενιά»; Μετά τα μέτρια «X-Men: The Last Stand» και «X-Men Origins: Wolverine», θέλω να ξαναδώ κάτι περισσότερο από ένα πολυδάπανο πακέτο υπερηρωικής δράσης! Περιμένω ένα πρίκουελ που θα δένει το χθες με το σήμερα και ένα καλοδουλεμένο σενάριο που θα απαντάει σε περισσότερα ερωτήματα από αυτά που θα δημιουργεί, όπως π.χ. πως φτάσαμε στο αγεφύρωτο χάσμα ανάμεσα στο πασιφιστικό όραμα του Xavier και αυτό της επιβολής και της φυλετικής ανωτερότητας του Magneto. Αν αυτά συνοδεύονταν και από προσεγμένες σκηνές δράσης, εντυπωσιακά εφέ και αξιοπρεπείς ερμηνείες θα ήμουν ευτυχής.

Ποια από τις ταινίες που έρχονται και βασίζονται σε κόμικς περιμένεις πιο πολύ; Αναμφίβολα το «Captain America: The First Avenger». Αφενός γιατί προετοιμάζει το έδαφος για την πολυαναμενόμενη ταινία «The Avengers» που θα βγει το 2012, αφετέρου γιατί από μόνη της, η κινηματογραφική μεταφορά ενός υπερήρωα-πατριώτη που έχει χαρακτηριστεί «όργανο προπαγάνδας» (για όλους τους σωστούς και τους λάθος λόγους) είναι ένα στοίχημα που -κακά τα ψέματα- θα κριθεί στις αίθουσες εκτός Ηνωμένων Πολιτειών. 

Πως εξηγείς τη μανία του Χόλιγουντ με τα κόμικς; Ελλείψει πρωτότυπων ιδεών, τα έτοιμα και δοκιμασμένα κόνσεπτ δημοφιλών κόμικς, έρχονται να σώσουν την κατάσταση, όπως ακριβώς συνέβαινε αρκετά χρόνια πριν με τη λογοτεχνία του φανταστικού και τις μεταφορές βιβλίων best seller. Οι παραγωγές είναι μεν πολυδάπανες, αλλά όσο φέρνουν κέρδη στα στούντιο, δύσκολα θα εγκαταλειφθούν. Δείτε το παράδειγμα του «Batman»: Μετά από τέσσερις ταινίες, ήρθε η πολύ επιτυχημένη επανεκκίνηση του Κρίστοφερ Νόλαν, ενώ κάτι αντίστοιχο επιχειρείται σήμερα και με τον Spider-Man, καθώς και με τους Χ-Μen, που ανοίγουν νέο κεφάλαιο επίσης μετά από τέσσερις ταινίες. Μέχρι να στραγγίξει το Χόλιγουντ όλα τα εν δυνάμει προσοδοφόρα κόνσεπτς,  έχουμε ακόμη πολύ δρόμο μπροστά μας.

Θοδωρής Δημητρόπουλος

Κριτικός κινηματογράφου, κόμικ φαν

Τι είναι αυτό που κάνει τους «X-Men» να συνεχίζουν με τόση επιτυχία την κινηματογραφική τους καριέρα; Υποθέτω το ίδιο που διατηρεί επιτυχημένη και την εκδοτική τους. Είναι ουσιαστικά μια βασική ιδέα (ένα γκρουπ ανθρώπων «διαφορετικών» που ζουν και προστατεύουν ένα περιβάλλον που τους μισεί και δεν τους κατανοεί) και ταυτόχρονα μια πανίσχυρη και διαχρονική αλληγορία που κουμπώνει τέλεια πάνω σε οποιαδήποτε κατάσταση. Και πάνω σε αυτό, κάθε σεναριογράφος έχει να διαλέξει από έναν ολόκληρο στρατό χαρακτήρων, να δημιουργήσει τους δικούς του, να πλέξει νέες μυθολογίες, να σκεφτεί τη δική του ιδανική υπερδύναμη, να κάνει ό,τι γουστάρει βασικά.

Ποια είναι η αγαπημένη σου ταινία «X-Men» και γιατί; Το «X2» είναι για μένα όχι απλά η καλύτερη Χ-ταινία, αλλά και η καλύτερη υπερηρωική εν γένει. Λατρεύω το πόσο φιλόδοξη είναι, τόσο σε επίπεδο χαρακτήρων και δραματουργίας, όσο και ως προς τα θέματα που επιχειρεί να αγγίξει. Διαθέτει μηνύματα απλά, αλλά απαραίτητα. Τους χαρακτήρες τους ξέρουμε ήδη από το πρώτο φιλμ κι εδώ τους βλέπουμε να εξελίσσονται. Η δράση είναι συναρπαστική δίχως να αγγίζει την καρικατούρα ή την ποζεριά όπως σχεδόν κάθε υπερηρωικό φιλμ έκτοτε. Η ταινία πλέκει πολλά πράγματα μεταξύ τους και καταφέρνει να χτυπά το στόχο παντού. Το πρώτο X-Men (που μοιάζει κάπως μικρό με τα σημερινά πια δεδομένα) ήταν η ταινία που ουσιαστικά μας έβαλε σε αυτή την εποχή κινηματογραφικών υπερηρώων, αλλά το X-Men 2 από μόνο του είναι η απόδειξη πως άξιζε τον κόπο να μπούμε σε αυτήν. Μετά βέβαια ήρθαν το 3ο μέρος και το Wolverine spin-off για να μας κάνουν σχεδόν να το μετανιώσουμε, αλλά δε φταίει ο Μπράιαν Σίνγκερ γι'αυτό.

Τι προσδοκίες έχεις από το «X-Men: Η Πρώτη Γενιά»; Κάπου το διάβασα στο ίντερνετ και είναι ακριβώς αυτό που σκεφτόμουν από τη στιγμή που είδα το πρώτο τρέιλερ: Θέλω να είναι για τους Χ-Men ό,τι και το «Star Trek» του Τζέι Τζέι Εϊμπραμς για το franchise του «Star Trek».

Ποια από τις ταινίες που έρχονται και βασίζονται σε κόμικς περιμένεις πιο πολύ; Τους «Avengers». Αφενός γιατί γράφει και σκηνοθετεί ο αγαπημένος μου δημιουργός (Τζος Γουίντον του «Buffy: The Vampire Slayer» και του «Firefly») και αφετέρου επειδή αποτελεί την κορύφωση ενός πειράματος χωρίς προηγούμενο για την κινηματογραφική υπερηρωική εποποιία, δηλαδή μια μεταφορά και στο πανί της κομιξικής λογικής του «σύμπαντος». Κάθε ταινία της Marvel την τελευταία διετία («Thor», «Hulk», «Iron Man», «Captain America») οδηγεί με το δικό της τρόπο σε αυτήν την ταινία, όπου θα συναντηθούν όλοι οι ήρωες απέναντι σε έναν εχθρό - που εικάζω πως θα έχει κάπως να κάνει με όλους τους.

Πως εξηγείς τη μανία του Χόλιγουντ με τα κόμικς; Πρώτα να κάνω τον διαχωρισμό. Μεταφορές κόμικς είναι πράγματα από το «History of Violence» και το «Oldboy», μέχρι το «Ghost World» και το «Χ2», ένα σωρό διαφορετικά πράγματα δηλαδή. Το να διασκευάζονται πράγματα σαν το «V for Vendetta» ή το «American Splendor» είναι απλά στο πλαίσιο της μεταφοράς λογοτεχνικών έργων γενικότερα. Αν μιλήσουμε για τα υπερηρωικά κόμικς συγκεκριμένα, και την ποσότητα, την ταχύτητα και το μηδενικό quality control με το οποίο καταφθάνουν, αυτό υποθέτω είναι άλλη συζήτηση. Ποτέ κανείς δε θα κατηγορούσε το Χόλιγουντ για πρωτότυπη σκέψη και η βιομηχανία στην προκειμένη περίπτωση βλέπει τα κόμικς ως άπειρα storyboards έτοιμα για χρήση. Οι υπερηρωικές ταινίες προσφέρουν στα στούντιο όλα όσα θέλουν αυτά από ένα καλοκαιρινό μπλοκμπάστερ, και ταυτόχρονα ελάχιστο ρίσκο. Οι ταινίες αυτές έρχονται με έτοιμο όνομα, έτοιμο κοινό, έτοιμη αναγνωρισιμότητα του brand τους. Και με μια ολόκληρη στρατιά από φανατικούς, έτοιμους ουσιαστικά να διαφημίσουν το προϊόν με την προσμονή τους και μόνο. Είναι win-win, αν και φυσικά όπως με τα πάντα, η αγορά θα πήξει και πολύ σύντομα θα υπάρξει φθορά.

Μανώλης Βαμβούνης

Κόμικ φαν, συνιδρυτής του ιστότοπου www.insidepulse.com, κριτικός κόμικς

Τι είναι αυτό που κάνει τους «X-Men» να συνεχίζουν με τόση επιτυχία την κινηματογραφική τους καριέρα; Είναι ένας συνδυασμός πολλών ευτυχών στοιχείων. Ενα πάντα επίκαιρο κεντρικό μήνυμα ενάντια στο ρατσισμό και τις διακρίσεις. Πέρα από μια εντυπωσιακή και συναρπαστική ταινία περιπέτειας, οι X-Men έχουν εξ ορισμού και ένα κοινωνικοπολιτικό επίπεδο που τους ξεχωρίζει από τους άλλους υπερήρωες. Εξ'άλλου δεν είναι τόσο ομάδα, όσο είναι μια φυλή, μια κοινότητα που ξεκίνησε από τους 5 βασικούς χαρακτήρες στα '60s, επεκτάθηκε στους 10-15 μέχρι τα '80s και πλέον, μετά τα '90s και '00s, έχει εκτιναχθεί σε πάνω από 100 χαρακτήρες-μέλη κι άλλους τόσους «κακούς». Ετσι, ο εκάστοτε σκηνοθέτης και σεναριογράφος έχει έναν άπειρο αριθμό συνδυασμού πιθανών δυναμικών και αγαπημένων χαρακτήρων που μπορεί να χρησιμοποιήσει και έναν θησαυρό από δημοφιλή γεγονότα από την ιστορία των X-men για να διαλέξει, κάτι που δεν θα μπορούσε να είναι περισσότερο προφανές από την καινούρια ταινία «X-Men: Η Πρώτη Γενιά», στην οποία πρωταγωνιστούν σχεδόν αποκλειστικά δεύτερο- και τρίτο-κλασάτα μέλη του πάνθεου των μεταλλαγμένων, οι οποίοι όμως έχουν ακόμα φανατικούς θαυμαστές.

Ποια είναι η αγαπημένη σου ταινία «X-Men» και γιατί; Θυμάμαι τον καιρό που είχε βγει το «X2» στους κινηματογράφους να κατεβαίνω 2 και 3 φορές την εβδομάδα στο κοντινό multiplex οποιαδήποτε ώρα της ημέρας και να το ξανα- και ξανα- και ξανα- βλέπω, νομίζω συνολικά κάπου 9-11 φορές. Ο Μπράιαν Σίνγκερ βασίστηκε γερά στις ικανές βάσεις και το καστ της πρώτης ταινίας, διόρθωσε τις όποιες αδυναμίες και προσέφερε ένα αψεγάδιαστο κράμα δράσης και δραματουργίας, με ίση προσοχή στην πλοκή, τις εκρήξεις, τις ατάκες και τις μικρές προσωπικές στιγμές μεταξύ των χαρακτήρων. Η τέλεια συνταγή.

Τι προσδοκίες έχεις από το «X-Men: Η Πρώτη Γενιά»; Εχουν τρέλα όλοι οι εμπλεκόμενοι σε αυτήν και το γουστάρω. Είναι φανερό πως θέλουν να στήσουν ένα χαλαρά-θεωρούμενο πρίκουελ των τριών πρώτων ταινιών, να το τοποθετήσουν στα '60s (την εποχή που εκδόθηκαν τα πρώτα comics των X-Men), να το κάνουν με ένα τόσο αλλοπρόσαλλο cast με τυχαίους δευτερότριτους χαρακτήρες από όλες τις δεκαετίες, να αλλαξοπιστήσουν από το δοκιμασμένο και έκτοτε πολυφορεμένο leather της κινηματογραφικής γκαρνταρόμπας και να προτιμήσουν ένα homage στις κλασικές κομιξικές στολές... Και όμως φαίνεται από τα τρέιλερ σαν όλες αυτές οι «παραβάσεις» να έχουν οδηγήσει σε ένα διαμαντάκι μακριά από τις ασφαλείς συνταγές των υπερηρωικών ταινιών των τελευταίων ετών. Εύγε!

Ποια από τις ταινίες που έρχονται και βασίζονται σε κόμικς περιμένεις πιο πολύ; Σύσσωμος ο geek πληθυσμός κρατά την ανάσα του για τον ερχομό των «Avengers» του Τζος Γουέντον το επόμενο καλοκαίρι και την κορύφωση αυτού του θαρραλέου (δες: θεότρελου) τολμήματος των Marvel Studios να εφαρμόσουν τη λογική της συνέχειας και κοινού σύμπαντος (shared universe continuity) μεταξύ των τίτλων τους στις ταινίες τους και να σχεδιάσουν έτσι όλες τις ταινίες τους ώστε να οδηγήσουν και να tease-άρουν εγκληματικά σε μια κοινή ταινία που να ενώνει όλα τα επιτυχημένα τους (και μη) franchises. Μέχρι τότε ας αρκεστούμε στους CGI πράσινους πυγολαμπιδίζοντες κοιλιακούς του Ράιαν Ρέινολντς στο «Green Lantern», γραμμένο από τον άνθρωπο που έσωσε από την αφάνεια το χαρακτήρα 7 χρόνια πριν. Αν δεν πνιγεί από το ωστικό κύμα των ίδιων του των γυαλιστερών και υπερφορτικών CGI μπορεί να μιλάμε για το next big thing στα summer movie franchises.

Πως εξηγείς τη μανία του Χόλιγουντ με τα κόμικς; Βλάκες είναι; Απειρες ιδέες έτοιμες για κατανάλωση/κανιβαλισμό. Με τα κόμικς έχουν έτοιμη και την ιστορία και το storyboard αν θελήσουν, έχουν ένα έτοιμο σκληροπυρηνικό δημογραφικό, από παιδιά και κολλημένους εικοσοτριαντάρηδες μέχρι νοσταλγικούς σαραντάρηδες και βάλε, πληθώρα από κινηματογραφικά είδη: από γουέστερν εώς διαστημικά και εποχής και βίκινγκ και ζόμπις, συχνά σε συνδυασμούς, περιθώριο για αβυσσαλέο ξεφτίλισμα στο merchandising. Και όντως πουλάνε διάολε!

Συνεχίζοντας την πλοήγηση σας στο flix.gr, συμφωνείτε στην εγκατάσταση cookies στον υπολογιστή σας. Μάθετε περισσότερα.